Wakker Dier is vol de aanval begonnen tegen de supermarktketens Albert Heijn en Jumbo over de verkoop van de plofkip. Duidelijke en directe advertenties zijn overal terug te vinden, waarin specifiek te zien is om welke producten van de supermarkten het gaat. Volgens Wakker Dier is de plofkip (een term verzonnen door Keuringdienst van Waarde journalist Wouter Klootwijk) ontstaan door ziekelijk doorfokken op steeds goedkoper vlees. In 6 weken tijd wordt een kuikentje van 50 gram opgepompt tot vleeshomp van meer dan 2 kilo. Van alle dieren in de vee-industrie heeft het vleeskuiken het slechtste leven. De veel te snelle groei zorgt voor vreselijke problemen. Hart en longen kunnen het niet bijbenen. Gewrichten doen zeer en lopen is moeilijk. Daar komt nog bij dat het diertje met 20 anderen op een vierkante meter wordt gepropt in een stinkende stal zonder daglicht.
In de NRC stond eerder de volgende reactie van de Albert Heijn op de aangekondigde aanval van Wakker Dier. “We laten de wensen en behoeften van onze klanten overwegen. Maar die klanten vragen niet om plofkip. Ze verlangen een scherpe prijs.” Hiermee komen we bij een punt aan dat we eerder deze week ook al aanstipten. Consumenten zijn niet altijd in staat om de juiste analyse van hun situatie te maken en dus de beste beslissing voor zichzelf te maken, dus soms is het door de overheid nodig om in te grijpen. Als mensen al niet de beste beslissing voor zichzelf kunnen nemen, hoe zit dit dan met een beslissing over het leven van een kip?
Aalt Dijkhuizen, voorzitter Raad van Bestuur Wageningen UR, zegt dat intensieve landbouwproductie duurzamer is doordat er onder andere minder grondstoffen en voer nodig is en er een lagere CO2 uitstoot is. Kortom, de plofkip is beter voor het milieu en de economie. De vraag blijft alleen of dit het welzijn van dieren rechtvaardigt. Zoals uit de reactie van Albert Heijn blijkt, zou de consument hierover moeten beslissen.
De meeste consumenten zullen gewoon hun stukje plofkip blijven kopen, dus ik vrees dat het via die weg niet zal lukken om de kip een beter leven te geven. Wat wel zou kunnen werken is de mogelijke imagoschade die de ketens hierdoor kunnen oplopen. Echter zal, zolang deze lijst zo lang blijft, de consument zich er niet heel druk om maken. Hoe meer bedrijven afstappen van de plofkip, hoe groter de druk zal worden op de andere supermarkten. De toekomst zal ons leren of het lukt om de plofkip uit de schappen te verdrijven zonder inbreng van de overheid.
It is easier to believe a lie that one has heard a thousand times than to believe a fact that no one has heard before.
|